Ақуыздан жасалған бактериялық жіптер электр тогын өткізе алады және әлеуетінде сыртқы қуат көзін қажет етпейтін датчиктерді жасау үшін пайдаланылуы мүмкін. Алайда, бұл жіптерді өзгерту қиын, яғни олардың функционалдығы шектеулі. Бұл қиындықты жеңу үшін Жаңа Оңтүстік Уэльс университетінің ғалымдары ішек таяқшасы бактериясының ДНҚ-сын редакциялап, оны ақуыз жіптерінің дұрыс түрін шығаруға мәжбүр етті, олар кейіннен наноталшықтарға жиналды. Жіптерді өткізетін қосымша молекула ретінде жануарлардың қанында болатын және оттегінің тасымалдануын қамтамасыз ететін темір негізіндегі қосылыс – гем алынды.

Әрі қарайғы зерттеулер гем молекулалары бір-біріне жақын болған кезде олар электрондарды беруге қабілетті екенін көрсетті. Бұл молекулаларды редакицяланған жіптерге жеткілікті қысқа қашықтыққа орналастыру арқылы ғалымдар электр өткізгіштігін өлшеп, гем молекулалары ақуызды шынымен электр өткізгіш еткенін растады.

Мұқият сынақтар кезінде олар электр тогы ауаның ылғалдылығы шамамен 20-30% болғанда ең күшті болатынын анықтады. Электродтар арасындағы өткізгіш материал көлемінің ұлғаюымен қайталанған сынақтар ылғалдылық материалда заряд градиентін тудыратынын және қосымша әлеуетті пайдаланбай қосымша ток түзетінін растады.

Содан кейін зерттеушілер, тіпті оған жай дем жіберсе де, электр тогын тудыратын ылғалдылық датчигін жинады.

Бұл жаңалықты практикалық қолдану туралы әзірге сөз болмайды – ақуыздардың қасиеттерін гем құрылымын немесе талшық ортасын өзгерту арқылы қалай өзгерту керектігі туралы әлі де көп нәрсе зерттелуі керек. Тәжірибелердің бірінде олар электрондардың берілуін бастау үшін жарыққа аса сезімтал молекулаларды пайдаланды.

Жақында АҚШ ғалымдары өлімге әкелетін инфекциялық бактериялардың кейбір түрлері адам қанымен қоректенетінін анықтады. Олар қазір қан түзілім жүйесінің инфекцияларын емдеу және алдын алу үшін қолдануға болатын нақты «қоректену тетіктерін» анықтады.